hallo,
Ik heb het gevoel dat ik mijn verhaal ergens moet vertellen en bij mijn vrienden kan ik niet echt terecht. Ik heb een goed jaar samen geweest met een meisje ze was mijn eerste lief, mijn eerste echte beste vriendin mijn eerste in alles op dat vlak eigenlijk. Maar onze relatie liep nooit echt goed we zagen elkaar graag en waren gelukkig. maar mijn vrienden konden haar totaal niet uitstaan, we veranderde alle 2, ik gedroeg me als een idioot. Dus na een jaar besloten we om er een punt achter te zetten.
Alleen bleven we elkaar zien als vrienden ook al was ik nog verlieft op haar. Onze vriendschap liep goed niet geweldig maar goed tot op een bepaalde avond ik haar naar huis wandelde we praten nog wat en ze kust me. Ik was geweldig blij ik hoopte dat ik alles deze keer beter kon doen eindelijk met haar gelukkig worden. Tot ze de volgende dag zegt dat ze een nieuwe vriend heeft mijn wereld stortte zowat in die vriend was ooit ook een van mijn beste vriende geweest. Ze bleef me zien en ze kuste mij meerdere keren ik ging er ondertussen volledig onderdoor. Na een maand of 2 maakt ze het uit en vraagt aan mij om iets te beginne ik de idioot die ik ben stemde meteen toe.
Waarom het toen fout liep weet ik niet maar ze maakte het na een tijd weer uit. Toen heb haar lang niet gezien ik wou haar ook niet zien en ik dacht dat ik over haar was. Een paar weken geleden staat ze voor mijn deur ze deed zoals vroeger en we kusten weer en alle goeie herinneringen kwamen terug. Ik heb toen gezegd dat ik even tijd nodig had ik wou nadenken. We hielden goed contact maar na 2 weken stuurde ze me dat ze iemand anders had. En ze wil vrienden blijven.
Nu voel ik me rot, alleen en denk ik dat ik dit ga blijven het alleen zijn dan toch. Ik ben niet mooi koppig en arrogant en dat zijn enkel de voornaamste eigenschappen van mijn 'o zo geweldige' persoonlijkheid. ik kan tegen niemand praten in mijn omgeving en ik weet het gewoon allemaal even niet meer. Daarom wou ik het ergens schrijven.
